สถานที่ท่องเที่ยว (เกาะสิมิลัน)

เกาะสิมิลัน

คำว่า "สิมิลัน" เป็นภาษายาวี หรือ มลายู แปลว่า เก้า หรือ หมู่เกาะเก้า หมู่เกาะสิมีลัน อยู่ในท้องที่ ตำบลเกาะพระทอง อำเภอคุระบุรี ครอบคลุมพื้นที่ 80,000 ไร่ ประกาศเป็นเขตอุทยานฯ เมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2525 หมู่เกาะ สิมิลันเป็นหมู่เกาะเล็ก ๆ ในทะเลอันดามัน มีทั้งหมด 9 เกาะ เรียงลำดับจากเหนือมาใต้ ได้แก่ เกาะบอน เกาะบายู เกาะสิมิลัน เกาะปายู เกาะเมี่ยง (มี 2 เกาะ ติดกัน) เกาะปาหยัน เกาะปายัง เกาะหูยง ที่ทำการอุทยาน ฯ อยู่ที่เกาะเมี่ยง เพราะเป็นเกาะที่น้ำจืด หมู่เกาะเหล่านี้ได้รับการยกย่องจากนิตยสารสกินไดวิ่งของอเมริกา ว่าเป็นหมู่เกาะที่มีความงามทั้งบนบกและ ใต้น้ำ เป็น 1 ใน 10 ของโลก หมู่เกาะสิมิลันอยู่ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันตก ประมาณ 70 กม. ช่วงเดือนธันวาคม - เมษายน เป็นช่วงที่น่าท่องเที่ยวมากที่สุด (ช่วงเดือนมีนาคมจะเป็นช่วงที่อากาศดีที่สุด ไม่มีมรสุมและน้ำใส สามารถดำน้ำแล

เกาะสิมิลัน เกาะแปด

ป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะสิมิลัน ลักษณะอ่าวสิมิลันมีรูปโค้งเหมือนเกือกม้า น้ำลึกโดยเฉลี่ย ประมาณ 60 ฟุต ใต้ท้องทะเลอุดมไปด้วยกองหินและแนวปะการัง มีทั้งปะการังเขากวาง ปะการังใบไม้ ปะการังสมองและปะการังดอกเห็ดขนาดใหญ่ที่มีความสมบูรณ์มาก ในประเทศไทย สภาพหาดทรายเนื้อละเอียดสวยงามมาก เหมาะสำหรับดำน้ำดูปลาและปะการัง ทางด้านเหนือของเกาะมีก้อนหินขนาดใหญ่ รูปร่างแปลกตาอยู่มาก เช่นหินรูปรองเท้าบู๊ท หรือรูปหัวเป็ดโดนัลด์ดั๊ก ตอนบนที่ตรงกับแนวหาดมีหินรูปเรือใบ ซึ่งเป็นจุดชมวิวที่สวยthai-tour.com แนะนำ: บริเวณเกาะมีแหล่งดำน้ำอยู่หลายที่เช่นที่หินเรือใบ หรือทางด้านทางทิศตะวันออกมีหาดทรายยาวและแหล่งปะการังสวย ต้องเดินทะลุป่าดิบเข้าไป หรือนั่งเรือ

การเดินทางไปอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะ

จากท่าเรือทับละมุ อำเภอท้ายเหมือง ระยะทาง 40 กม. ใช้เวลาในการเดินทาง ประมาณ 2 ชั่วโมง มีเรือสำหรับ 20-40 คน ราคา 10,000 บาท และ 40 คนขึ้นไปราคา 12,000 บาท สำหรับให้เช่าไปเกาะสิมิลันช่วงที่ใกล้ที่สุด คือ ท่าเรือทับละมุ บริเวณนี้มีที่ทำการอุทยานตั้งอยู่เพื่ออำนวนความสะดวกแก่นักท่องเที่ยว หรือติดต่อซึ้อทัวร์ จากบริษัท เม็ดทรายทัวร์ โทร (076) 216811, 443276 นอกจากนี้มีเรือเหมาลำ เรือขนาด 18 เมตร กว้าง 5 เมตร ราคาเรือประมาณ 12000 บาท ต่อ วัน เป็นแบบเรือทัวร์ ตกปลา เรือดำน้ำ เป็นห้องแอร์ เตียงนอน 16 ที่ ห้องน้ำ มีฝักบัว เรือมีใบอนุญาติประกอบกิจการพร้อม ในทีมงานเรามีเรือให้บริการอีกหลายลำ บรรจุได้ 50 คน อาหารแล้วแต่จะเลือก ผลไม้สมบูรณ์ ราคาเรือสามารถตกลงกันได้ โทร. 01-2741805
จากท่าเรือในเขตอำเภอคุระบุรี อยู่ห่างจากหมู่เกาะสิมิลัน 40 กม. ใช้เวลาในการเดินทาง 2 ชั่วโมง
จากท่าเรือหาดป่าตอง จังหวัดภูเก็ตถึงเกาะสิมิลัน ระยะทาง 70 กม. ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมงครึ่ง ติดต่อสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ บริษัทนำเที่ยวในจังหวัดภูเก็ต หรือเดินทางโดยเรือท่องเที่ยว มีเรือออกจากท่าเรือหาดป่ตอง ใช้เวลาดินทาง 3 ชั่ว
อุทยานฯ มีบังกะโลและเต็นท์สำหรับนักท่องเที่ยวและมีบริการอาหารมีบ้านพัก 4 หลัง พักได้หลังละ 20 คน ราคาหลังละ 2,000 บาท เต็นท์หลังละ 100 บาท สำหรับ 2 คน และหลังละ 200 บาท สำหรับ 4 คน หากนำเต็นท์มาเองจะต้องขออนุญาตกางเต็นท์โดยเสียค่ากางเต็นท์ 10 บาท/คืน นอกจานี้นักท่องเที่ยวจะต้องเสียค่าขึ้นเกาะ ผู้ใหญ่ 40 บาท เด็ก 20 บาท ติดต่ออุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมีลัน หมู่ 1 ทับละมุ ตำบลลำแกน อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา 82120 โทร (076) 595045 หรือที่เกาะสี่ 076-421365

มรกตแห่งอันดามัน อัศจรรย์ใต้ทะเล หมู่เกาะสิมิลัน หมู่เกาะกลางทะเลอันดามันที่เป็นเลิศในความงามของปะการังแห่งหนึ่งของโลก “สิมิลัน” เป็นภาษายาวีหรือมลายู แปลว่า “เก้า” ชาวประมงบางคนจึงเรียกว่า หมู่เกาะเก้า ประกอบด้วย เกาะใหญ่น้อย 9 เกาะด้วยกัน เรียงตัวตามแนวทิศเหนือไปทิศใต้ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลันประกอบด้วย เกาะบอน เกาะบางู เกาะสิมิลัน เกาะปายู เกาะห้า เกาะเมียง เกาะปาหยัน เกาะปายัง และเกาะหูยง หมู่เกาะสิมิลัน เป็นอุทยานแห่งชาติในปี พ.ศ. 2525 ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะพระทอง อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา และในปี 2541 ได้ผนวกรวมเกาะตาชัย ทำให้มีพื้นที่ทั้งหมด 140 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2524 คณะสำรวจหมู่เกาะสิมิลันซึ่งประกอบด้วย Mr. Jeferey A. Sayer ผู้เชี่ยวชาญด้านอุทยานแห่งชาติและสัตว์ป่าของ FAO (ขณะนั้นช่วยงานด้านอุทยานแห่งชาติและสัตว์ป่า กรมป่าไม้) ดร.เต็ม สมิตินันท์ ผู้เชี่ยวชาญกรมป่าไม้ นายสุวัช สิงหพันธุ์ เจ้าหน้าที่กองอุทยานแห่งชาติ และคณะสำรวจของนายประพันธ์ ผลเสวก แห่งนิตยสารเพื่อนเดินทาง ได้เสนอความคิดเห็นต่อกองอุทยานแห่งชาติ ตามหนังสือลงวันที่ 11 พฤษภาคม 2524 ว่า บริเวณหมู่เกาะสิมิลันมีสภาพธรรมชาติและทิวทัศน์ทางทะเลสวยงามยิ่ง สภาพแวดล้อมบนเกาะต่างๆ สมบูรณ์ มีพรรณพืชและสัตว์ที่น่าสนใจหลายชนิด สภาพภูมิประเทศทั่วไปประกอบด้วยหน้าผา โขดหินรูปร่างแปลกตา มีหาดทรายขาวบริสุทธิ์ และใต้ท้องทะเลอุดมสมบูรณ์ด้วยปะการังหลากสีหลายชนิดและอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุด เหมาะสมที่จะสงวนรักษาไว้เป็นอุทยานแห่งชาติ กองอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้ ได้นำเสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติ ซึ่งมีมติในการประชุมครั้งที่ 2/2524 เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2524 เห็นสมควรให้จัดบริเวณหมู่เกาะเก้าหรือหมู่เกาะสิมิลันเป็นอุทยานแห่งชาติ และคณะรัฐมนตรีได้มีมติรับหลักการร่างพระราชกฤษฎีกากำหนดพื้นที่ดังกล่าวเป็นอุทยานแห่งชาติ โดยให้ชื่อว่า “หมู่เกาะสิมิลัน” ในการประชุมเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2525 โดยได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดบริเวณที่ดินหมู่เกาะสิมิลัน ในท้องที่ตำบลเกาะพระทอง อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา เนื้อที่ประมาณ 80,000 หรือ 128 ตารางกิโลเมตร เป็นอุทยานแห่งชาติภายใต้ชื่อว่า “ อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน ” โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 99 ตอนที่ 123 ลงวันที่ 1 กันยายน 2525 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 43 ของประเทศไทย ต่อมาได้ผนวกพื้นที่เกาะตาชัย เนื้อที่ 12 ตารางกิโลเมตรเข้าเป็นอุทยานแห่งชาติตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 115 ตอนที่ 65ก ลงวันที่ 25 กันยายน 2541 รวมพื้นที่อุทยานแห่งชาติทั้งสิ้น 87,500 ไร่ หรือ 140 ตารางกิโลเมตร
ลักษณะภูมิประเทศอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน ประกอบด้วยพื้นดินที่เป็นเกาะต่างๆ เขาหินแกรนิตสูงชัน หาดทราย โขดหิน ลักษณะรูปร่างต่างๆ ชายฝั่งของเกาะต่างๆ มีลักษณะเว้าแหว่งไม่เป็นระเบียบ เนื่องจากตั้งอยู่ในส่วนทะเลนอก ได้รับอิทธิพลจากการกัดเซาะของคลื่นทะเลโดยตรง เรียงตัวตามแนวทิศเหนือใต้ พื้นน้ำเป็นส่วนหนึ่งของทะเลอันดามัน มหาสมุทรอินเดียตะวันออก บริเวณไหล่ทวีปติดชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดพังงาและประเทศพม่า คู่ขนานกับแนวเกาะนิโคบาร์ ที่เป็นไหล่ทวีปของประเทศอินเดีย ตามชายหาดหรือสันทรายจะไม่มีดินเลนให้เห็นจึงเป็นชายหาดที่ขาวสะอาด สวยงาม อนุภาค ทรายมีขนาดเล็กละเอียด ส่วนที่เป็นยอดเขาจะเป็นเขาโดดสูงชัน ยอดเขาสูงสุดมีความสูง 244 เมตร จากระดับน้ำทะเล บางเกาะมีลักษณะแบนราบล้อมรอบด้วยเนินทรายและแนวปะการัง
ลักษณะภูมิอากาศฤดูร้อนเริ่มตั้งแต่กลางเดือนกุมภาพันธ์ - เดือนพฤษภาคม ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคม - เดือนตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปี 27 องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์อยู่ในเกณฑ์สูงเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 83 % ปริมาณน้ำฝนแต่ละปีเฉลี่ย 3,560 มิลลิเมตร ปริมาณการระเหยของน้ำแต่ละปีเฉลี่ย 1,708 มิลลิเมตร ช่วงฤดูฝนเป็นช่วงที่ได้รับอิทธิพลของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ นอกจากจะทำให้ฝนตกหนักแล้ว ท้องทะเลยังมีคลื่นลมแรง ทำให้การเดินทางไปท่องเที่ยวที่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลันในช่วงนี้ไม่ปลอดภัยสำหรับนักท่องเที่ยว ทางอุทยานฯ จึงกำหนดปิด-เปิดฤดูการท่องเที่ยวประจำปี ดังนี้ ปิดฤดูการท่องเที่ยว ตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม - 14 พฤศจิกายน ของทุกปี เปิดฤดูการท่องเที่ยว ตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน - 15 พฤษภาคม ของทุกปี
พันธุ์ไม้และสัตว์ป่าพืชพรรณ สามารถจำแนกออกได้ เป็น 3 ประเภท ได้แก่
ป่าชายหาด มีลักษณะโปร่งพบพันธุ์ไม้กระจัดกระจายมีความสูงไม่เกิน 15 เมตร ได้แก่ หูกวาง จิกเล สารภีทะเล ไม้ยืนต้นขนาดเล็กและไม้พุ่มขนาดใหญ่ ความสูงไม่เกิน 10 เมตร เช่น ตะบัน หงอนไก่ทะเล ปอทะเล เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีไม้พุ่มขนาดเล็ก เช่น ชิงชี่ ก้างปลาทะเล เตยทะเล เป็นต้น พืชคลุมดินที่พบ เช่น พืชตระกูลถั่ว พวกถั่วผี ผักราด หญ้าที่พบตามชายหาด เช่น หญ้าหวาย หญ้าขุย ไม้ไผ่ พืชอาศัย ได้แก่ นมพิจิตร ข้าหลวงหลังลาย เป็นต้น
ป่าละเมาะ เป็นสังคมของไม้พุ่มที่เจริญเติบโตได้บนดินที่มีความลึกของชั้นดินไม่เกิน 30 เซนติเมตร พรรณไม้ที่พบไม่หนาแน่นนัก เช่น กระบองเพชร จันทน์ผา ไม้พุ่มขนาดเล็กที่พบทั่วไป ได้แก่ พลอง นกนอน เป็นต้น
ป่าดงดิบ ไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ความสูง 20 เมตรขึ้นไป ได้แก่ ยางปาย ยูง สะยา ไม้ยืนต้นขนาดรองลงมา ความสูง 15-20 เมตร ได้แก่ ขนุนนก เม่า โมกป่า ไม้ยืนต้นขนาดกลางความสูง 10-15 เมตร ที่พบ เช่น กระเบา รักป่า เนียน เป็นต้น มักพบ ไผ่ป่า หวาย ปาล์ม ขึ้นปะปน ไม้เลื้อย ไม้เถาว์ที่พบ เช่น พลูฉีก เสี้ยวเครือ เป็นต้น นอกจากนี้ยังพบกล้วยไม้และกาฝากเกาะตามกิ่งก้านไม้ขนาดใหญ่
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน มีพันธุ์ไม้ที่สำคัญหาพบได้ยาก ได้แก่ ละมุดป่า และงวงช้างทะเล พบเฉพาะเกาะใหญ่ในทะเลอันดามัน พืชที่กินผลหรือใบอ่อนได้ เช่น ละมุดป่า มะปริง มะหวด เนียง ผักหวาน และชิงชี่ เป็นต้นสัตว์ป่า จากการสำรวจสามารถจำแนกได้ดังนี้
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ส่วนใหญ่เป็นสัตว์ที่มีขนาดเล็ก เช่น ค้างคาวแม่ไก่เกาะ ค้างคาวปีกถุงเคราดำ พญากระรอกดำ และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ เช่น โลมาหัวขวด เป็นต้น
สัตว์เลื้อยคลาน ประกอบด้วย เต่าทะเลที่สำคัญได้แก่ เต่ามะเฟือง เต่ากระ นอกจากนี้ยังพบพวกเหี้ย แลน กระรอก เป็นจำนวนมาก ส่วนจำพวกงู ไม่เคยพบงูที่มีพิษ งูที่พบมากได้แก่ งูเหลือมนกที่พบได้บ่อยในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติ มีดังนี้
นกที่มีถิ่นที่อยู่ถาวรในประเทศไทย และไม่อพยพย้ายถิ่น เช่น เหยี่ยวแดง นกกวัก เป็นต้น
นกที่จัดเป็นนกอพยพ เข้ามาในประเทศไทยบางฤดูกาล เช่น นกปากซ่อมหางเข็ม นกเด้าลมหลังเทา
นกประจำถิ่นและบางครั้งมีการอพยพย้ายถิ่น ได้แก่ นกนางแอ่นบ้าน นกยางควาย นกอีลุ้ม และนกนางนวลแกลบสีกุหลาบ เป็นต้น
ปลา ที่สำคัญที่พบเป็นพวกปลาทะเล ได้แก่ ปลาฉลาม ปลากระโทงเทง ปลากระเบน ปลาบิน ปักเป้าทะเล รวมตลอดถึงปลาที่ชอบอาศัยอยู่ในแหล่งปะการังอีกหลายชนิด เช่น ปลาผีเสื้อ ปลานางฟ้า และปลาที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจอีกหลายชนิด
สัตว์ประเภทอื่นที่สำคัญ สำหรับพันธุ์สัตว์น้ำที่ไม่มีกระดูกสันหลังที่สำคัญที่สุด ได้แก่ ปะการัง และแมงกระพรุน ซึ่งปะการังโดยรอบหมู่เกาะสิมิลัน ส่วนใหญ่เป็นปะการังน้ำลึก เท่าที่สำรวจพบ ได้แก่ ปะการังใบไม้ ปะการังแปรงล้างขวด ปะการังรูพรุน นอกจากนี้ยังมีปะการังที่อยู่รวมกันเป็นกลุ่ม และปะการังพรุนแบบฟองน้ำอีกหลายชนิด ทั้งยังพบพวกกัลปังหาอีกเป็นจำนวนมากด้วย

บ้านพัก-บริการ
โรงแรม - รีสอร์ท

1.
Khaolak Bhandari Resort
BHT 4,400.00
2.
The Hotspring Beach Resort & Spa
BHT 4,400.00
3.
Khao Lak Palm Beach Resort
BHT 4,900.00
4.
Kuraburi Greenview Resort
BHT 100.00
5.
Khao Lak Paradise Resort
BHT 4,300.00
6.
Khao Lak Resort
BHT 2,050.00
7.
South Sea Pakarang Resort
BHT 5,200.00
8.
The Paradise Koh Yao
BHT 4,700.00
9. v
Khaolak Nature Resort
BHT 2,100.00
10.
Blue Village Pakarang Resort
BHT 2,650.

บทที่2 ประวัติศาสตร์การท่องเที่ยวจากยุคเริ่มต้น ถึงช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่2

นักท่องเที่ยวชาวกรีกจะนิยมเดินทางไปสถานที่ที่เชื่อว่าเป็นที่สิงสถิตชองเทพเจ้าทำการบำบัดรักษาโรค นักท่องเที่ยวส่วนมากนืยมเดินทางมาทางเรือ

วัฒนธรรมโรมันทำให้เกิดการท่องเที่ยวแบบมหาชน

การท่อง่เที่ยวภายในประเทศ ก็เฟื่องฟูไม่แพ้การท่องเที่ยวระหว่างประเทศ

มัคคุเทศก์และคู่มือนำเที่ยวในยุตต่างๆ

ความรู้ที่เรามีเกี่ยวสกับการเดินทางในสมัยเเรกๆมาจากนักประวัติศาสตร์และนักเดินทาง ที่มีความสำคัญชื่อว่า Herodotos มัคคุเทศก์สมัยก่อนแบ่งได้เป็น2ประเภท

คือ Periegetal มีหน้าที่คอยต้อนฝูงนักท่องเที่ยวให้เข้ากลุ่มและ Exegatai เป็นพวกที่ให้ข้อมูลเพื่อแลกเปลี่ยนกับค่าตอบแทน

การท่องเที่ยวในยุคกลาง

เรียกอีกอย่างหนึ่งว่ายุคมืดเป็นช่วงที่เศรษฐกิจตกตำวันหยุดจึงเริ่มมีบทบาทในชีวิตของผู้คน คนขั้นกลางและคนชั้นสูงนิยมการเดินทางไปแสวงบุญผลการเดินทางมี 3 ประการ

1 มีเป้าหมายของการเดินทางที่เด่นชัดได้แก่การแสวงบุญ

2 คว่ามหมายทางด้านจิตใจเพราะเป็นเหตุการณ์แห่งชีวิต

3 ให้ผู้อื่นเห็นถึงความสำเร๊จ

การพัฒนาการคมนาคมทางถนนในคริสตศตวรรษมรา17

คนที่จะเดินทางมี3วิธี การเดินเท้า การขี่ม้่ ใช้เสลี่ยงต่อมาได้มีการพัฒนารถม้า

แกรนด์ทัวร์ ได้เกิดการท่องเที่ยวในรูปแบบใหม่เป็นผลมาจากเสรีภาพในศตวรรษที่ 18 มีระบบด่วนที่ผู้โดยสารต้องจ่ายค่าผ่านทางเกิดขึ้น

คนเราจะเดินทางได้นั้นต้องมีเวลามากพอและมเงินที่จะใช้เพื่อการเดินทาง

การขนส่งที่ดีจะต้องได้รับด้วยที่พักที่เพียงพอ จุดหมายปลายทาง

การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวที่อาบน้ำแร่

การอาบน้ำแร่หรือสปา เป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้วตั้งแต่ยุคโรมันการไปบำบัดด้วยน้ำแร่ได้กลายมาเป็นสถานภาพทางสังคมอย่างรวดเร็วทำให้บรรดาสถานทั้งหลายเปลี่ยนจากสถานสุขภาพมาเป็นสถานเพลิดเพลิน

กำเนิดยุคสถานที่ตากอากาศชายทะเล

การอาบน้ำทะเลเพิ่งจะเป็นที่นิยมในอังกฤษการอาบน้ำทะเลในสมัยนั้นเริ่มจากสาเหตุด้านสุขภาพ

ปัจจัยที่ส่งเสริมการท่องเที่ยวในศตวรรษที่19

ยุคของเครื่องจักรไอน้ำ กำเนิดการเดินทางรถไฟ การรถไฟเป็นสายแรกถูกสร้างขึ้นในประเทศอังกฤษในค.ศ1835 ส่วนการเดินทางลำครองก็มีมากในค.ศ1760 แต่ก็เสียเวลานาน

ในสหราชอาณาจักรหลังจากทางรถไฟได้ทำหนาที่ภาคการค้า ในตอนคริสตวรรษที่19 มีการประดิษฐ์กล้องถ่ายรูป การเดินทางรถไฟขยายตัวมากขึ้นพร้อมกับความนิยมรถม้า

เรือกลไฟ

บริการขนส่งทางทะเลลึกได้มีการเปิดเส้นทางไปยังทวีปอเมริกาเหนือและตะวันออกไกลThomas Cook ได้จัดนำคณะทัวรออกเดินทางไปท่องเที่ยวอเมริกาเหนือเป็นครั้งแรก ค.ศ1866

การท่องเที่ยวในสตวรรษที่20 รูปแบบของการเดินทางเปลี่ยนไป ความนิยมการเดินทางด้วยรถไฟเปลี่ยนไปเพราะคนนิยมด้วยรถยนต์

การท่องเที่ยวหลังสงครามโลกครั้งที่2

ความสนใจของคนที่สนใจไปเที่ยวเดินมางประเทศเพิ่มขึ้น เที่ยวบินเเรกเป็นการบินข้ามมหาสมุทร

บทที่1 ความหมายความสำคัญของการท่องเที่ยว

การท่องเที่ยวหรือการเดินทาง เยี่ยมชมสถานที่ต่างๆ

ความหมายของการท่องเที่ยว เป็นรูปเเบบกิจกรรมหนึ่งของการเดินทาง

การเดินทางที่จัดเป็นการท่องเที่ยวมีดังนี้

1 เป็นการเดินทางที่อาศัยปกติไปยังที่อื่นๆชั่วคราว

2 เป็นการเดินทางด้วยความสมัครใจ

3 ดป็นการเดินทางด้วยวัตถุประสงค์ใดๆ ก็ตามที่มิได้เพื่อการประกอบอาชีพ

นักท่องเที่ยว คือผู้มาเยือนชั่วคราวและพักอาศัยและเยี่ยมเยือนอย่างน้อย24 ช.ม

นักทัศนาจร ผู้มาเยือนชั่วคราวและพักอาศัย ณ สถานที่ที่ไปเยี่ยมเยือนไม่เกิน 24 ช.ม

การแบ่งผู้มาเยือนตามถิ่นพำนัก

1 ผู้มาเยือนขาเข้า คือผู้มาเยือนในถิ่นพำนักในต่างประเทศเเละเดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศหนึ่ง

2 ผู้มาเยือนขาออก คือ ผู้มาเยือนที่มีถิ่นพำนักในประเทศหนึ่งเเละเดินทางไปท่องเที่ยวยังประเทศหนึ่ง

3 ผู้มาเยือนภายในประเทศ คือ ผู้ที่มาเยือนถิ่นพำนักที่เราอาศัยอยู่

วัตถุประสงค์ของการเดินทางท่องเที่ยว

1 เพื่อความเพลิดเพลืนสนุกสนานและพักผ่อน ทั้งนี้เพราะนักท่องเที่ยวเหล่านี้มีวันหยุดจำกัด

2 เพื่อธุรกิจ เป็นการเดินทางที่ควบคู่กันไปกับการทำงานแต่มิได้มีวัตถุประสงค์ในการประกอบอาชีพ

3 เพื่อวัตถุประสงค์อื่นๆ การเดินทางที่มีวัตถุประสงค์

ประเภทของการท่องเที่ยวแบ่งได้ 3วิธีการท่องเที่ยวภายในประเทศ ผู้ทีึ่มาอาศัยภายในประเทศนั้นๆเดินทาง้ที่ยวภายในประเทศของตนเอง

การท่องเที่ยวเข้ามาในประเทศ ผู้ที่มีถิ่นพำนักอาศัยที่อี่นเดินทางเข้ามาเที่ยวภายในประเทศ

การท่องเที่ยวนอกประเทส ผู้ที่มีถิ่นพำนักอาศัยอยู่ในประเทศหนึ่งและออกเดินทางไปเที่ยวอีกประเทศหนึ่ง

เเบ่งตามลักษณะการจัดการเดินทาง

การท่องเที่ยวแบบหมู่คณะ ที่เรียกว่า Group Inelusive Tour

การท่องเที่ยวมี2ลักษระคือ กรุ๊ปเหมา และกรุ๊ปจัด

การท่องเที่ยวแบบอิสระ นักท่องเที่ยวต้องการอิสระ และมักจะเดินทางตามลำพัง

องค์ประกอบอุตสาหกรรมการท่องเท่ียว

เนื่องจากการท่องเที่ยว เป็นกิจกรรมที่ประกอบด้วย การเดินทางจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง มนุษย์มีพืีนฐานในการดำรงชีวิต ที่พัก อาหาร ยารักษาโรค เครื่องนุ่งห่ม อุตสหกรรมท่องเที่ยวจึงหมายถึง ธุรกิจท่องเที่ยวขนาดใหญ่ที่ต้องอาศัยแรงงานการลงทุน

องค์ประกอบการท่องเที่ยวมี 2ประการ ใหญ่ๆ

1องค์ประกอบเกี่ยวข้องกับนักท่องเที่ยว

2 องค์ประกอบที่เกี่ยวกับอุตสหกรรมการท่องเที่ยว

ทางด้านสังคมและวัฒนธรรม

การท่องเที่ยวมีส่วสำคัญให้เกิดความสัมพันระหว่างมนุษชาติ

การท่องเที่ยวมีส่วนในการพัฒนา

การท่องเที่ยวมีส่วนในการลดปัญหาสังคม

การท่องเที่ยวมีส่วนในการฟื้นฟู

การท่องเที่ยวชวยให้คนในสังคมรู้จักเวลาว่างให้เกิดประโยชน์

365 ปี บันทึกของปินโต

บันทึกความทรงจำของแฟร์เนา เมนเดช ปินโต ถูกตีพิมพ์ในปี ค.ศ1614 บันทึกของปินโตถูกอ้างอิงจากนักประวัตฺิศาสตร์ไทยอย่างกว้างขวางนับตั้งเเต่สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพมาจนปัจจุบัน

ประวัติของปินโต

ปินโตเป็นชาวเมืองมองเตอร์มูเก่าปินโตเกิดในครอบครัวยากจนระหว่าง ค.ศ1509-1512 ชีวิตของเขาตกอยู่ในอันตรายจนต้องหลบหนีงจากเรือเมืองกูแอ ปินโตเคยโดนเรืออับปาง5ครั้ง ถูกขาย16ครั้งและถูกจับเป็นทาส 13ครั้งปินโตเคยเดินทางเข้าสยาม 2คร้ง ครั้งแรกเข้ามาในปัตตานีและนครศรีธรรมราชครั้งที่2เข้ามายังกรุงศรีอยุธยาหลังจากปินโตถึงแก่กรรม บุตรีของเขาได้มอบต้นฉบับหนังสือเรื่อง Peregrinaoao ให้แก่นักบวชสำนักหนึ่งแห่งกรุงลิลบอน งานเขียนของปินโตถูกพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ1614 ปินโตระบุว่าการเล่าเรื่องการเดินทางของเขามีจุดมุ่งหมายเพื่อให้การเรียนรู้สภาพภูมิศาสตร์ของโลก

จุดมุ่งหมายที่แท้จริงของปินโตสะท้อนให้เห็นคุณค่าของเหตุการณ์ สถานที่ ทรัพยากร อารมณ์

คุณค่าทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับราชอาณาจักรสยาม

บันทึกของปินโตนับเป็นเอกสารสำคัญที่กล่าวถึงเกี่ยวกับเรื่องราวส่วนหนึ่งเกี่ยวกับทรัพยากร การทหาร วัฒนธรรม

ความน่าเชื่อถือ

หนังสือของปินโตถูกตีพิมพ์เผยแผ่อย่างกว้างขวางในยุโรป จึงเแ็นสเหตุทำให้เขาถูกวิพากษ์ วิจารณ์อย่างรุนแรง

หลักฐานของปินโตกับปัญหาในการศึกษาชุมชนโปรตุเกสสมัยอยุธยา

ความสำคัญของคนภายในค่ายความสำคัญค่ายโปรตุเกสในสมัยอยุธยา

สรุป

ผู้เขียนเผ็นว่างานเขียนของปินโตมีคุณค่าในทางประวัติศาสตร์มากกว่าจะถูกมองว่าเป็นเพียงวรรณกรรม